Wskazówki do pracy z uczniami z niepełnosprawnością intelektualną:

   -      okazuj swoje zainteresowanie;

   -       bazuj na czynnościach prostych‚ znanych i lubianych;

   -       prowadząc zajęcia pracuj na konkretach, uczyć teorii w powiązaniu z praktyką;

-     szukaj z dzieckiem porozumienia wszystkimi kanałami komunikacji (oddech, sygnały płynące z ciała, wyraz oczu, postawa — układ ciała, gestykulacja. odgłosy nieartykułowane, mowa), dobierz odpowiednie metody komunikacji wspomagające mowę lub formy niewerbalne;

-      systematycznie kontroluj wykonywane przez ucznia czynności;

-       nie eliminuj ucznia z zajęć, nie stawiaj żadnego kryterium uczestnictwa;

-       przekazuj krótkie i precyzyjne komunikaty słowne;

-       pozwalaj na wielozmysłowe poznanie przedmiotów;

-       zapewnij bezpieczeństwo w klasie (przedmioty, ustawienie ławek itp.);

-   zwróć uwagę na trudne zachowania ( krzyk, agresja), często są sygnałem-komunikatem, iż świat dookoła ucznia jest dla niego trudny do zrozumienia, nie radzi sobie z zadaniami;

różnicuj zadania: łatwe- trudne-łatwe- trudne….., zmieniaj aktywności – zadania przy stoliku, zadanie w przestrzeni…., dziel zadania na etapy, nagradzaj wykonanie zadania;

                 -   pozwól dziecku wyrażać swoje uczucia.

 

Pamiętaj:

Głównym celem, do którego dążymy to jest niezależność od innych, zdolność do samorealizacji, umiejętność bycia odpowiedzialnym, dawania sobie rady w życiu.

Wspieranie rozwoju, to ciągłe poszukiwanie nowych skutecznych sposobów. Nie ma cudownych metod! Nie ma gotowych rozwiązań!

Cała praca terapeutyczna to procesem rozumienia dziecka - ucznia z niepełnosprawnością- odkrywanie tego, co potrafi, jego mocnych stron, ale także wychodzenie naprzeciw temu, co się pojawia - możliwości, czyli temu, co zrobi ono przy udzieleniu odpowiedniego wsparcia.

Wskazówki do pracy z uczniami z niepełnosprawnością ruchową

-      zapewnij sobie kontakt ze specjalistami prowadzącymi dziecko,;

-      przystosuj salę do potrzeb ucznia (zabezpieczony blat, odpowiednie krzesło, obniżona tablica do samodzielnego pisania. poręcze. podjazdy);

-       wyposaż ucznia w sprzęt i przybory umożliwiające samodzielną aktywność (np. położenie karty pracy na blacie z podkładką przeciwślizgową, wykorzystanie kalkulatora o dużych klawiszach, wsadzenie rurki do szklanki z napojem);

-       zapewnij pozycję dziecku, w której będzie mu wygodnie, i będzie czuło się bezpieczni; dobrze podeprzeć stopy ucznia oraz tułów i przedramiona;

-      zapewnij miejsce bliżej tablicy z powodu częstej rozpraszalności uwagi;

-       dawaj możliwość doświadczeń ruchowych;

-      naucz się czekać, nie wyręczaj daj czas uczniowi na udzielenie odpowiedzi i wykonanie czynność.- niepełnosprawność ruchowa w dużym stopniu mu to utrudnia;

-      znajdź i określ sposób komunikowania się z uczniem;

-     zmień zadania z „potrafi wykonać” na „wie, jak wykonać”.

Wskazówki do pracy z uczniami z zaburzeniami słuchu:

Nauczycielu Pamiętaj !

Każde dziecko- każdy uczeń ma swoje preferencje w uczeniu, swoje szanse i zagrożenia w rozwoju. Opracowuj program dla dziecka- ucznia w odniesieniu do jego realnych możliwości. Nie dopasowuj dziecka- ucznia do gotowych programów. To co dla jednego ucznia jest dobre, przynosi efekt, nie konieczne dla drugiego jest wskazane.

Przed podaniem zadań do realizacji w programie określ zasady pracy z dzieckiem-uczniem. Zasady to wskazówki jak organizować uczenie ze względu na rodzaj niepełnosprawności. Bez nich realizacja ćwiczeń może okazać się porażką

 

Wskazówki do pracy z uczniami z zaburzeniami słuchu:

     - zapewnij poczucie akceptacji;

- zapewnij odpowiednie oprzyrządowanie (aparat słuchowy mikroporyt), sprawdzaj czy aparat dobrze działa, prowadź ćwiczenia wspomagające słyszenie;

podchodź do ucznia od przodu, tak aby cię widział;

      -  stój przodem do ucznia z wadą słuchu, mów nieco głośniej niż zwykle, bardziej wyraziście poruszaj ustami (uczeń odczytuje mowę z ust), pamiętaj o kontakcie wzrokowym ;

-pamiętaj, że uczeń musi wiedzieć, że zwracamy się do niego bezpośrednio, tak aby skupił na nas wzrok, gdy uczeń nie rozumie wypowiedzi, powtórz informację nieco innymi słowami, nie zwracaj się do ucznia pojedynczymi słowami, lecz całymi zdaniami (uczeń często rozumie wypowiedzi opierając się na domyśle), daj mu możliwość wyboru miejsca w klasie (najkorzystniejsze dla niego miejsce to pierwsza ławka przy oknie);

- w czasie prowadzenia lekcji zapisuj informacje na tablicy;

     - staraj się nie gestykulować bez słów, nie chodź po klasie, nie odwracaj głowy w trakcie mówienia;

        -  zapewnij dostęp do notatek z lekcji.

Wskazówki do pracy z uczniami z zaburzeniami widzenia:

-       zapewnij poczucie akceptacji;

-      zapewnij odpowiednie oprzyrządowanie (okulary, lupa,), sprawdzaj czy dobrze widzi, określ z jakiej odległości widzi, jakie ma preferencje wzrokowe: kontrast, kolor, oświetlenie, odległość , pole widzenia- dostosuj środki dydaktyczne do możliwości wzrokowych;

-     skonsultuj się z okulistą, aby określić możliwości wzrokowe ucznia, przestrzegać zleceń okulistycznych odnośnie wykonywania niektórych ćwiczeń fizycznych /np. gwałtowne skłony, skoki.../. Zalecenia te wynikają z oceny stanu wzroku dziecka i ich nie przestrzeganie może przyspieszyć proces chorobowy;

-      pozwalaj poznawać świat poprzez dotyk, słuch, zapach, smak (stosuj metody poznania wielozmysłowego);

-      umożliwiaj korzystanie ze sprzętu komputerowego z odpowiednim oprogramowaniem, dla osób niewidomych przydatne mogą być np. linijki brajlowskie, mowa syntetyczna, a dla osób słabo widzących programy z powiększonym drukiem;

-       nazywaj to co się dzieje wokół ucznia;

-      ucz orientacji w przestrzeni;

-       unikaj gwałtownych ruchów, czynności , sygnalizuj co się wydarzy;

-      nie wyręczaj - ćwicz samodzielność i samoobsługę;

-       organizuj otoczenie-wszystkie rzeczy powinny mieć swoje miejsce odpowiednio oznakowane. (np. w czasie mycia mydło często wysuwa się z rąk. ,dziecko widzące bez trudu znajdzie je, natomiast dziecko niewidome może mieć z tym trudności. aby temu zapobiec można mydło umieścić w delikatnej siateczce i zawiesić ją przy kranie. W tej pozycji jest łatwo dostępne, a jeżeli wysunie się z rąk, dziecko niewidome bez trudu znajdzie je ponownie)..

 

Edukacja włączająca

RAZEM

- uczestniczenie w tych samych sytuacjach edukacyjnych,

PODMIOTOWO

- zróżnicowanie procesu kształcenia i wymagań  zgodnie z możliwościami poszczególnych uczniów.

JAKOŚĆ

- realizacja prawa do wysokiej jakości edukacji dla wszystkich bez dyskryminacji i wykluczania.

 

Edukację włączającą można definiować:

- na poziomie strategii systemu edukacyjnego,

- na poziomie systemowym dostępu uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi do szkół ogólnodostępnych,

- na poziomie oddziaływań pedagogicznych.

WŁĄCZANIE

- to złożony proces społeczny zapewnienia osobie z niepełnosprawnością możliwości spełniania zadań rozwojowych, funkcjonowania w większej społeczności i poczucia przynależności do niej.

WŁĄCZANIE EDUKACYJNE

- to strategia zapewnienia dostępu uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

do szkół ogólnodostępnych, lokalnych placówek oświatowych, z uwzględnieniem środowiska indywidualnie dopasowanego i jak najmniej ograniczającego rozwój ucznia.

 

EDUKACJA WŁĄCZAJĄCA

- to proces wspólnego kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi z ich sprawnymi rówieśnikami, przy jednoczesnym zapewnieniu poczucia przynależności do społeczności szkolnej i zabezpieczeniu koniecznego dla nich wsparcia (technicznego, metodycznego, psychospołecznego, organizacyjnego).

 

ZAŁOŻENIA PODMIOTOWE

-Edukacja dzieci niepełnosprawnych powinna być przygotowaniem do takiego życia, jakie będą w stanie podjąć.

- Ważne rzeczywiste a nie iluzyjne drogi wyjścia z niepełnosprawności.

- Ważna jest zmiana zasady edukacyjnej „każdemu to samo” na zasadę każdemu to, co dla niego właściwe”.

- Włączanie bez ujednolicenia – oferowaniakażdemu tego samego.

 

Dostosowanie edukacyjne

- powinno opierać się na podstawach rzetelnej, kompleksowej diagnostyki oraz możliwie szerokim, kompetentnym poradnictwie i wyborze odpowiedniej formy kształcenia.

 

Należy zadbać o możliwie pełne, ale i racjonalne wykorzystanie sił rozwojowych dziecka.

- Nie można marnować wysiłku dziecka o ograniczonych możliwościach na uczenie się treści zbędnych, ale także treści, które aktualnie są poza zasięgiem jego możliwości poznawczych.

- Nie można zmuszać do wysiłku dziecka niepełnosprawnego, gdy zadania przed nim

stawiane przerastają jego możliwości, gdy nie jest jeszcze gotowe sprostać poleceniom edukacyjnym.

Misja poradni

Poradnia realizuje kierunki i cele działania zawarte w Statucie PP –P, bazując na wyspecjalizowanej i wysoko wykwalifikowanej kadry pracowniczej ( prawie wszyscy pracownicy mają stopień nauczyciela dyplomowanego) i dalej podnoszą swoje kwalifikacje i  zaangażowaniu pracowników w pracę placówki, w oparciu o roczny plan pracy PP – P. Cele są zawarte w statucie.