Drukuj

 

  1. Wczesne wspomaganie jest przeznaczone dla każdego dziecka, u którego stwierdzono jakąkolwiek niepełnosprawność.
  2. Wczesne wspomaganie jest po to, aby pomóc dziecku i jego rodzinie.
  3. Wczesne wspomaganie ma za cel pobudzenie ruchowe, poznawcze, emocjonalne dziecka niepełnosprawnego oraz jego społecznego rozwoju, a także wsparcie jego rodziny.
  4. Pomoc w postaci wczesnego wspomagania może być udzielana dziecku oraz jego rodzinie od chwili stwierdzenia niepełnosprawności do momentu podjęcia przez dziecko nauki w szkole.
  5. Ważne jest dla rozwoju dziecka oraz dla jego rodziny, aby pomoc była udzielona jak najwcześniej – nawet już w wieku niemowlęcym, jeśli zajdzie taka potrzeba
  6. Wczesne wspomaganie może być organizowane w: szkołach ogólnodostępnych, integracyjnych i specjalnych, przedszkolach ogólnodostępnych, integracyjnych i specjalnych, poradniach psychologiczno-pedagogicznych oraz ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych w zależności od możliwości placówki oraz potrzeb dziecka i jego rodziców (prawnych opiekunów). Jednostki oświatowe organizujące tę formę pomocy muszą mieć możliwość realizacji wskazań zawartych w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, dysponować środkami dydaktycznymi i sprzętem, niezbędnymi do prowadzenia wczesnego wspomagania oraz zapewnić odpowiednią kadrę specjalistów.
  7. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od czterech do ośmiu godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka oraz jego rodziny. Mogą one być prowadzone indywidualnie lub – w przypadku dzieci, które ukończyły trzeci rok życia – w grupach liczących dwoje lub troje dzieci, z udziałem ich rodzin
  8. Aby dziecku i jego rodzinie zapewnić pomoc w postaci wczesnego wspomagania, rodzice powinni zwrócić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej z prośbą o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.
  9. Zarówno publiczna jak i niepubliczna poradnia psychologiczno-pedagogiczna może wydać opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Usługi publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych są bezpłatne.
  10. W poradni psychologiczno-pedagogicznej należy złożyć wniosek o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania oraz zaświadczenie o niepełnosprawności dziecka (w przypadku upośledzenia rozwoju umysłowego niepełnosprawność może  stwierdzić psycholog poradni).
  11. Zaświadczenie o niepełnosprawności dziecka wydaje lekarz. W przypadku upośledzenia rozwoju umysłowego – Psycholog.

 

Czy warto zabiegać o zorganizowanie wczesnego wspomagania dla niepełnosprawnego dziecka?

TAK, ponieważ ma ona na celu:

- wspomaganie rozwoju dziecka,

- zapobieganie pogłębianiu się jego niepełnosprawności,

- zapobieganie społecznej izolacji rodziny,

- przygotowanie dziecka do podjęcia nauki w

szkole we właściwym czasie,

- pomoc rodzinie w akceptacji niepełnosprawnego dziecka oraz wypełnianiu

zadań opiekuńczo-rehabilitacyjnych,

- osiągnięcie samodzielności życiowej odpowiedniej do wieku i poziomu rozwoju dziecka,

- rozwijanie odpowiedzialności rodziny za wspomaganie rozwoju oraz wzmacnianie wiary dziecka we własne możliwości,

- umacnianie więzi rodzinnych

 

Wczesne wspomaganie to dodatkowa pomoc dla dziecka, która nie wyklucza jego udziału w wychowaniu przedszkolnym.

Wczesne wspomaganie to forma pomocy, która może być udzielana do momentu pójścia dziecka do szkoły.