Jak zrozumieć 6- latka i pomóc mu w nauce? To, co mogą zrobić najbliżsi:

Jak zrozumieć 6- latka i pomóc mu w nauce? To, co mogą zrobić najbliżsi:

• pomoc w zadaniach mieszczących się w strefie najbliższego rozwoju, wspomaganie dziecka podczas rozwiązywania zadań domowych, współpraca przy zajęciach codziennych, obowiązkach;

• rozwijanie umiejętności rozpoznawania, nazywania, komunikowania i radzenia sobie z emocjami własnymi i innych ludzi w różnych sytuacjach życia codziennego, np. rozmowy o odczuwanych emocjach, kształtowanie form ich wyrażania;

• dbanie o wypoczynek po szkole np. spacer na świeżym powietrzu, wycieczka rowerowa, wyjście na basen.

 

Wspomaganie rozwoju umiejętności:

JĘZYKOWO-SŁOWNIKOWYCH poprzez zabawy słowne, „To o czym myślę jest...” z zamianą ról i wskazówkami, uczenie słów bliskoznacznych przez zabawę „kto powie więcej”, „Państwa-miasta”, zachęcanie dziecka do definiowania różnych pojęć i zadawania pytania, jeżeli czegoś nie rozumie;

PSYCHOMOTORYCZNYCH chodzenie po krawężniku, zabawa w baletnicę, naśladowanie odgłosów np. ptak robi „ćwir, ćwir”, rozpoznawanie przedmiotów jednym zmysłem, np. tylko przez dotyk albo tylko przez słuch;

MOTYWACYJNO-EMOCJONALNYCH poprzez zachęcanie do inicjatywy i wytrwałości w realizacji zadania, stopniowa rezygnacja ze wzmocnień zewnętrznych na rzecz wewnętrznych, uczenie radzenia sobie podczas nieobecności rodzica.

 

Jak możemy dbać o rozwój funkcji wykonawczych u dzieci?

W obszarze formy pracy:

• dbać o to, aby zadania, które dzieci mają wykonać absorbowały ich uwagę i były dla nich ciekawe;

• stosować różnorodne formy pracy (indywidualna, zespołowa – w trójkach, czwórkach, itp.);

• zachęcać do niestandardowego wykorzystania przedmiotów, częstych zmian w grupie, zmian rodzaju zadań;

• nie wyręczać w zadaniach.

 

W obszarze struktury działania:

• wprowadzić rutynowe działania, przypominać o tym, co zaraz nastąpi;

• kształtować nawyk przenoszenia przedmiotów na miejsca, z których zostały zabrane;

• uczyć dzieci zarządzania czasem.

 

W obszarze funkcjonowania emocjonalno-społecznego:

• uczyć kontrolowania emocji i rozmawiać o nich;

• rozmawiać z dziećmi i zachęcać je do dyskusji;

• nie oceniać ich i nie krytykować.

 

Informacje dodatkowe dla rodziców

 

Za podjęciem jak najwcześniej stymulacji rozwoju dzieci przemawiają następujące przesłanki :

 

- duża plastyczność CUN we wczesnym okresie rozwoju oraz związana z tym możliwość korelacji zaburzeń funkcji i kompensacji deficytów;

                            - możliwość zahamowania rozwoju wielu zaburzeń o postępującym przebiegu, a czasami nawet całkowitego zatrzymania dalszych niekorzystnych zmian;

- małe dzieci są bardziej podatne na stosowane wobec nich programy usprawniania i czynią szybsze postępy;

- ćwiczone postępy są u nich łatwiej generalizowane;

- uczenie małych dzieci jest łatwiejsze, gdyż wiele zaburzeń narasta z wiekiem i utrudnia terapię oraz edukację;

- rodzice małych dzieci mają więcej nadziei, sił, zapału  i wiary, dlatego są bardziej zaangażowani we współpracę ze specjalistami i we własny udział w terapii dziecka.